سنگینی بی بال و پری قسمت ما شد
از بس نپریدیم قفس عادت ما شد

جز وقت تماشا قفسم را نگشودی
اینجا کِه به جز آینه هم صحبت ما شد؟

یاران همه از لطف تو یک جرعه چشیدند
از جام تو خالی شده اش قسمت ما شد

آبادی ات ارزانیِ شهری شده اما ؛
با سایه ات همراه شدن حسرت ما شد

لطفت نرسید از در و اندوه دو عالم
باری به سر شانه ی کم طاقت ما شد

اشکیم اگر از گوشه ی چشمان تو رفتیم
بر خاک تو افتادن ما "شوکت" ما شد


پژمان صفری

روحم شده درگیر و روانم به تو مشغول

جسمم شده فارغ، دل و جانم به تو مشغول

می ترسم از این دوری و اندوه صبوری

وقتی شده اینگونه جهانم به تو مشغول

یک بار سفر رفته ام از سمت خیالت

حالا شده ذهن چمدانم به تو مشغول

یک بار فقط نام تو را بردم و دیگر

مانده ست از آن روز زبانم به تو مشغول

تا راه بیابم به دل سنگ تو شاید

عمری است که چون قطره چکانم به تو مشغول

تا مرگ فقط چند قدم مانده کمک کن!

نگذار بمیرم که بمانم به تو مشغول

عبدالحسین انصاری